De juiste mal

De kunst van een commercial inspreken is het tevoorschijn trekken van de juiste mal waarin je de tekst giet.

Zo is er de mal ‘kleutertoontje’: we spreken elke zin met precies dezelfde intentie uit, en wel die van de ‘geruststellende vanzelfsprekendheid’, ontleend aan het kleuteronderwijs. Stel je een juf voor die tegen een vierjarige zegt ‘je mag best eerst nog even plassen’. Daarbij glijden de laatste lettergrepen altijd een heel eind omlaag om dan in de laatste lettergreep weer een beetje
opwaarts te krullen. Gebruik die zinsmelodie vijf zinnen achter elkaar om een supermarkt, een reisorganisatie of een investeringsbank aan te prijzen. Probeer niet te variëren in intonatie – elke zin heeft exact dezelfde melodie. Dat de doelgroep volwassen is doet er niet toe.

Voor filmtrailers in het actie- of thriller-genre hale men de mal ‘trailer-voice’ uit het magazijn. Trailer-voices, door wie ook ingesproken, zijn allemaal identiek. Een ultra lage stem met tergend lange pauzes, vergezeld van een omineuze synthesizertoon en onderbroken door aansuizende zware trommelslagen die lang nagalmen. De tekst begint ook altijd hetzelfde: ‘In een wereld… waarin bloedstollende films… allemaal… dezelfde trailer hebben… val je vanzelf in een diepe, diep slaap. Nu in de bioscoop.’

Informatieve teksten – denk aan het weerbericht of de verkeersinformatie – doorspekken we met korte uh-stootjes die aan het begin van een medeklinker geplakt worden – als een soort onderstreping. ‘De regen valt met name in het uh-midden van het land en schuift later op de dag door naar het uh-zuidwesten. ’s Nachts klaart het breed op en daalt de temperatuur naar een graad of uh-negen.’

De kunst van een tekst inspreken is dus niet dat je op grond van intelligente interpretatie – de doelgroep indachtig – een zekere mate van melodische variatie en dynamiek toepast, waarmee je naar een climax toewerkt. Of informatie overdraagt doordat je hoofd- en bijzaken duidelijk onderscheidt. Dat je, indien nodig, een zekere urgentie dan wel lichtvoetigheid aan de tekst kan meegeven, zonder dat je ‘naturel’ inlevert.

Dat dus allemaal juist niet. Inspreken draait enkel om het uh-kiezen van de uh-juiste uh-mal.

Jeroen Kramer is van beroep ‘voice-over‘, ook wel stemacteur, commentaarstem of inspreekstem genoemd. Hij beschrijft zijn observaties over dit toch wat vreemde beroep in een wekelijks stukje. Meer van Jeroen lezen? Bekijk het overzicht op  VOICE NOISE

Visited 72 times, 2 Visits today

andere columns

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *

*